Tworzenie stołu z żywicy epoksydowej to fascynujący projekt DIY, który pozwala na stworzenie unikalnego mebla, łączącego piękno naturalnego drewna z nowoczesnym designem. Ten kompleksowy poradnik krok po kroku został stworzony z myślą o osobach, które chcą samodzielnie wykonać taki stół, nawet jeśli nie mają doświadczenia. Znajdziesz tu szczegółowe instrukcje, praktyczne wskazówki, listę niezbędnych materiałów i narzędzi, a także porady, jak uniknąć najczęstszych błędów, które mogą pojawić się na każdym etapie pracy.
Stół z żywicy epoksydowej krok po kroku Twój kompletny przewodnik DIY
- Wybór odpowiedniej żywicy i suchego drewna (wilgotność poniżej 12%) to fundament sukcesu projektu.
- Koszty wykonania stołu są wysokie, sama żywica na blat 120x60 cm to wydatek 800-2000 zł.
- Niezbędne jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa: rękawice, okulary, maska i dobra wentylacja.
- Kluczowa jest precyzja na każdym etapie od budowy formy, przez mieszanie żywicy, po szlifowanie i polerowanie.
- Artykuł pomoże uniknąć najczęstszych błędów, takich jak lepka żywica czy pęcherzyki powietrza.

Stół z żywicy epoksydowej: czy to projekt dla ciebie? Koszty i wyzwania
Zanim zdecydujesz się na stworzenie stołu z żywicy epoksydowej, warto realistycznie ocenić swoje możliwości, budżet i czas, jaki możesz poświęcić na ten projekt. To nie jest zadanie dla każdego, a jego powodzenie zależy od precyzji i cierpliwości. Poniżej znajdziesz kluczowe aspekty, które pomogą Ci podjąć świadomą decyzję.
Realna ocena budżetu: ile kosztuje żywica, drewno i niezbędne akcesoria?
Wykonanie stołu z żywicy epoksydowej to projekt, który może znacząco obciążyć domowy budżet. Sama żywica epoksydowa przeznaczona do grubych odlewów, potrzebna na blat o wymiarach 120x60 cm, to koszt rzędu 800 do nawet ponad 2000 złotych, w zależności od jej jakości, producenta i potrzebnej grubości. Do tego należy doliczyć koszt starannie wyselekcjonowanego drewna, materiałów potrzebnych do budowy formy (płyta meblowa, silikon, taśma), a także narzędzi, które mogą być niezbędne do pracy. Nie można również zapomnieć o materiałach ściernych i polerskich, które są kluczowe dla uzyskania finalnego efektu.
Niezbędnik warsztatowy: jakie narzędzia są absolutnie konieczne, a co ułatwi ci pracę?
Aby stworzyć stół z żywicy epoksydowej, potrzebny jest odpowiedni zestaw narzędzi. Oto lista tych absolutnie niezbędnych, jak i tych, które znacząco ułatwią proces:
- Miarki i wagi: precyzyjne odmierzanie składników żywicy jest kluczowe.
- Mieszadła: do dokładnego wymieszania żywicy z utwardzaczem.
- Poziomica: niezbędna do wypoziomowania formy przed zalaniem.
- Ściski stolarskie: do mocowania elementów podczas klejenia lub budowy formy.
- Szlifierka: oscylacyjna lub taśmowa do wstępnego szlifowania drewna i żywicy.
- Frezarka górnowrzecionowa: bardzo przydatna do wyrównania powierzchni blatu i frezowania krawędzi.
- Opalarka lub palnik gazowy: do usuwania pęcherzyków powietrza z powierzchni żywicy.
- Wiertarka: do montażu nóg.
- Narzędzia ręczne: młotek, dłuta, śrubokręty przydatne na różnych etapach.
- Pistolet do silikonu: do precyzyjnego uszczelniania formy.
Kwestie bezpieczeństwa: dlaczego praca z żywicą wymaga szczególnej ostrożności?
Praca z żywicą epoksydową wiąże się z koniecznością bezwzględnego przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Opary żywicy mogą być szkodliwe dla zdrowia, dlatego absolutnie niezbędne jest stosowanie środków ochrony osobistej:
- Rękawice nitrylowe: chronią skórę przed kontaktem z żywicą.
- Okulary ochronne: zapobiegają dostaniu się żywicy do oczu.
- Maska z pochłaniaczami par organicznych: chroni drogi oddechowe przed wdychaniem szkodliwych oparów.
- Dobra wentylacja pomieszczenia: kluczowa dla rozproszenia oparów i zapewnienia bezpiecznych warunków pracy.
Pamiętaj, że nawet po utwardzeniu żywica może wydzielać niewielkie ilości substancji, dlatego warto zachować ostrożność.
Krok 1: wybór materiałów, czyli fundament twojego projektu
Sukces każdego projektu DIY, a zwłaszcza tak zaawansowanego jak stół z żywicy epoksydowej, zaczyna się od starannego doboru materiałów. To one w dużej mierze zadecydują o trwałości, estetyce i ostatecznym wyglądzie Twojego mebla. Poświęcenie czasu na ten etap jest inwestycją, która zaprocentuje w przyszłości.
Jakie drewno wybrać do stołu z żywicą? Przegląd popularnych gatunków w Polsce
Kluczowym elementem stołu z żywicą jest oczywiście drewno. Idealny materiał powinien być przede wszystkim całkowicie suchy, co oznacza wilgotność na poziomie poniżej 12%. Zapobiega to późniejszemu pękaniu i deformacji blatu. Bardzo pożądane są deski lub plastry z nieregularną, naturalną krawędzią, określaną jako "live edge", która nadaje stołowi niepowtarzalny charakter. W Polsce popularne gatunki drewna do takich projektów to:
- Dąb: klasyczny wybór, ceniony za twardość, trwałość i piękny, wyrazisty rysunek słojów.
- Orzech: oferuje bogactwo odcieni i unikalne, często faliste usłojenie, co czyni go bardzo dekoracyjnym.
- Jesion: twarde drewno o jasnej barwie i wyraźnych słojach, dobrze komponuje się z żywicą.
- Topola czeczot: charakteryzuje się unikalnymi, falistymi wzorami i jasnym kolorem, jest lżejsza od dębu czy orzecha.
Żywica do grubych odlewów vs. żywica do laminowania: której potrzebujesz?
Na rynku dostępne są różne rodzaje żywic epoksydowych, ale do tworzenia stołów z żywicą, zwłaszcza typu "river table", niezbędna jest żywica przeznaczona do grubych odlewów (tzw. "deep cast" lub "river table resin"). Tego typu żywice mają niską lepkość, co ułatwia odpowietrzanie i penetrację drewna, a co najważniejsze, pozwalają na jednorazowe wylanie grubej warstwy (nawet 5-10 cm) bez ryzyka przegrzania i powstawania pęknięć. Szukaj żywic bezbarwnych, odpornych na promieniowanie UV (co zapobiegnie żółknięciu z czasem) i, jeśli planujesz używać stołu do przygotowywania posiłków, upewnij się, że posiadają one odpowiednie atesty do kontaktu z żywnością po utwardzeniu.
Pigmenty i barwniki: jak uzyskać efekt krystalicznej rzeki, metalicznej głębi lub koloru fluo?
Aby nadać stołowi unikalny charakter, możesz wykorzystać różnego rodzaju pigmenty i barwniki. Dostępne są barwniki metaliczne, które nadają żywicy głęboki, połyskujący efekt, przypominający płynny metal. Pigmenty perłowe dodają subtelnego blasku i opalizującego wykończenia. Dla miłośników nowoczesnych rozwiązań, świetnym wyborem mogą być barwniki fotoluminescencyjne (fluorescencyjne), które po naświetleniu emitują światło w ciemności, tworząc efekt świecącej rzeki. Pozwalają one na uzyskanie efektu trójwymiarowej głębi, podkreślenie naturalnego piękna drewna lub stworzenie zupełnie nowej, artystycznej wizji.
Krok 2: perfekcyjne przygotowanie drewna sekret gładkiej tafli
Drewno jest sercem stołu z żywicą, a jego odpowiednie przygotowanie jest absolutnie kluczowe dla uzyskania trwałego, estetycznego blatu bez nieestetycznych wad. Zaniedbanie tego etapu może prowadzić do problemów na późniejszych etapach, takich jak pęcherzyki powietrza czy pęknięcia. Staranne przygotowanie drewna to inwestycja w jakość końcową.
Suszenie i sezonowanie: dlaczego wilgotność drewna jest kluczowa?
Jak już wspomniałem, wilgotność drewna poniżej 12% to absolutna podstawa. Drewno naturalnie pracuje pęcznieje pod wpływem wilgoci i kurczy się podczas wysychania. Jeśli użyjesz niedostatecznie suchego materiału, w trakcie utwardzania żywicy i późniejszego użytkowania, drewno będzie nadal zmieniać swoje wymiary. Może to prowadzić do powstawania nieestetycznych pęknięć w żywicy, deformacji całego blatu, a nawet do rozwarstwienia. Dlatego kluczowe jest użycie drewna, które zostało odpowiednio wysuszone i sezonowane.
Czyszczenie i korowanie krawędzi "live edge": jak zachować naturalny kształt?
Naturalne krawędzie drewna ("live edge") nadają stołowi charakteru, ale wymagają starannego przygotowania. Należy usunąć luźną korę, która mogłaby odpaść w przyszłości, a także wszelkie zanieczyszczenia, piasek czy resztki ziemi. Użyj do tego szczotki drucianej, skrobaka lub dłuta. Celem jest oczyszczenie powierzchni, ale bez naruszania naturalnego, falistego kształtu krawędzi. Chodzi o to, by odsłonić piękno drewna, jednocześnie przygotowując je do kontaktu z żywicą.
Gruntowanie drewna: niezbędny krok, by uniknąć pęcherzyków powietrza
To jeden z tych etapów, którego nie można pominąć, jeśli chcesz uniknąć problemów z pęcherzykami powietrza. Drewno, zwłaszcza to z widocznymi słojami i porami, może "oddychać" podczas zalewania żywicą, uwalniając powietrze uwięzione w jego strukturze. Te pęcherzyki pojawią się na powierzchni żywicy, psując jej estetykę. Aby temu zapobiec, należy zagruntować drewno. Można do tego użyć specjalnych gruntów epoksydowych lub co jest często stosowaną metodą niewielkiej ilości tej samej żywicy, której będziesz używać do zalewania, wymieszanej z utwardzaczem w odpowiednich proporcjach. Nanieś cienką warstwę na wszystkie powierzchnie drewna, które będą miały kontakt z żywicą, i poczekaj, aż lekko stężeje (ale nie całkowicie się utwardzi). To uszczelni pory i zapobiegnie ucieczce powietrza podczas głównego zalewania.
Krok 3: budowa szczelnej formy, która nie przecieknie ani kropli
Forma to tymczasowa konstrukcja, która nadaje stołowi ostateczny kształt i zapobiega rozlewaniu się żywicy. Jej budowa wymaga precyzji i dbałości o detale, ponieważ nawet najmniejszy przeciek może oznaczać straty cennego materiału i dodatkową pracę. Szczelność formy jest absolutnie kluczowa dla sukcesu całego projektu.
Z czego zbudować formę? Płyta meblowa i silikon w praktyce
Najczęściej do budowy formy wykorzystuje się płytę meblową laminowaną. Jest ona stosunkowo tania, łatwo dostępna i łatwa w obróbce. Płyty laminowane są też gładkie, co ułatwia późniejsze odklejenie gotowego blatu. Formę budujemy zazwyczaj jako prostokątne lub kwadratowe pudełko, dopasowane do docelowych wymiarów stołu, z uwzględnieniem grubości żywicy. Ważne jest, aby wszystkie połączenia były solidne i stabilne.
Uszczelnianie i zabezpieczanie: jak uniknąć katastrofy związanej z wyciekiem żywicy?
Po zbudowaniu konstrukcji formy, priorytetem jest jej dokładne uszczelnienie. Wszystkie wewnętrzne krawędzie i połączenia należy pokryć neutralnym silikonem. Użyj pistoletu do silikonu, aby nałożyć równomierną warstwę, a następnie wygładź ją palcem lub specjalną szpachelką, tworząc gładkie, zaokrąglone przejście. Silikon musi całkowicie wyschnąć. Dodatkowo, aby zabezpieczyć się przed ewentualnymi mikronieszczelnościami, warto zastosować taśmę antyadhezyjną (np. taśmę malarską wysokiej jakości) wzdłuż wewnętrznych krawędzi formy, na wysokości planowanego poziomu żywicy. Zapobiegnie to przywieraniu żywicy do formy i ułatwi rozformowanie.
- Silikon neutralny
- Taśma antyadhezyjna
Mocowanie drewna w formie, aby nie wypłynęło na powierzchnię
Podczas zalewania żywicą, siła wyporu może sprawić, że kawałki drewna zaczną unosić się na powierzchni. Aby temu zapobiec, należy je odpowiednio zamocować. Najprostszym sposobem jest przyklejenie drewna do dna formy za pomocą kilku kropel gorącego kleju lub niewielkiej ilości żywicy. Upewnij się, że drewno jest stabilne i nie będzie się przesuwać podczas wylewania żywicy.
Krok 4: mieszanie i wylewanie żywicy etap, gdzie precyzja ma znaczenie
To moment, w którym projekt nabiera realnych kształtów, ale jednocześnie etap wymagający największej precyzji i uwagi. Prawidłowe wymieszanie żywicy i jej wylanie to klucz do uzyskania idealnie utwardzonego, przezroczystego blatu bez wad. Poświęć temu etapowi maksimum skupienia.
Dokładne proporcje i technika mieszania: jak uniknąć problemów z utwardzaniem?
Podstawą sukcesu jest bezwzględne przestrzeganie proporcji podanych przez producenta żywicy (zazwyczaj podawane wagowo lub objętościowo). Użyj precyzyjnej wagi lub miarki. Następnie przystąp do mieszania. Powolne, ale dokładne mieszanie przez kilka minut (zazwyczaj 3-5 minut) jest kluczowe. Mieszaj w jednym kierunku, zgarniając składniki z dna i ścianek pojemnika. Niedokładne wymieszanie lub złe proporcje to najczęstsze przyczyny problemów z utwardzaniem żywica może pozostać lepka, miękka lub nie utwardzić się wcale.
Zalewanie warstwami czy jednorazowo? Dopasuj technikę do swojej żywicy
Większość żywic przeznaczonych do grubych odlewów pozwala na jednorazowe wylanie grubej warstwy (nawet do 10 cm), co jest wygodne i przyspiesza pracę. Jeśli jednak Twoja żywica ma mniejszą dopuszczalną grubość warstwy, będziesz musiał zalewać ją etapami. W takim przypadku, każdą kolejną warstwę wylewaj, gdy poprzednia jest jeszcze lekko lepka (tzw. "stan lepkości"), co zapewni dobre połączenie między warstwami. Zawsze sprawdzaj zalecenia producenta dotyczące maksymalnej grubości jednorazowego odlewu.
Najlepsze metody na pozbycie się pęcherzyków powietrza
Pęcherzyki powietrza to jeden z najczęstszych problemów. Oto skuteczne metody, jak sobie z nimi radzić:
- Powolne mieszanie: minimalizuje wprowadzanie powietrza do masy.
- Odpowietrzanie drewna: gruntowanie drewna przed zalaniem uszczelnia pory.
- Opalarka lub palnik gazowy: po wylaniu żywicy, delikatnie przesuwaj płomieniem po powierzchni. Ciepło powoduje, że pęcherzyki powietrza unoszą się i pękają. Rób to ostrożnie, aby nie przegrzać żywicy ani nie przypalić drewna.
- Ciepło: podniesienie temperatury w pomieszczeniu może pomóc pęcherzykom szybciej się uwolnić.
Krok 5: cierpliwość jest cnotą, czyli proces utwardzania
Po wylaniu żywicy przychodzi czas na najbardziej wymagający etap proces utwardzania. To moment, w którym cierpliwość jest kluczowa. Pośpiech może zniweczyć całą dotychczasową pracę. Zapewnienie odpowiednich warunków jest niezbędne, aby żywica prawidłowo związała i osiągnęła pełną twardość.
Jakie warunki zapewnić, by żywica prawidłowo się związała? (temperatura i czas)
Optymalne warunki do utwardzania żywicy to przede wszystkim stabilna temperatura pomieszczenia, zazwyczaj w zakresie 20-25°C. Zbyt niska temperatura spowolni proces polimeryzacji, a nawet może spowodować, że żywica pozostanie lepka. Zbyt wysoka temperatura może przyspieszyć reakcję, prowadząc do przegrzania i pęknięć. Ważne jest również utrzymanie niskiej wilgotności powietrza. Czas utwardzania jest różny w zależności od rodzaju żywicy i grubości wylanej warstwy, ale zazwyczaj trwa od 24 do 72 godzin, a pełną twardość materiał osiąga po kilku dniach, a nawet tygodniu.
Kiedy można bezpiecznie rozformować blat? Prosty test na twardość
Zanim zdecydujesz się na rozformowanie blatu, upewnij się, że żywica jest wystarczająco twarda. Najprostszym testem jest delikatne naciśnięcie powierzchni paznokciem w mało widocznym miejscu. Jeśli nie pozostaje ślad, a materiał jest twardy i sprężysty, można przystąpić do demontażu formy. Warto również sprawdzić czas podany przez producenta jako czas "przejścia w stan stały". Pamiętaj, że nawet po rozformowaniu, żywica nadal dojrzewa i osiąga pełną wytrzymałość przez kolejne dni.
Krok 6: szlifowanie i polerowanie od matu do lustrzanego połysku
To najbardziej pracochłonne, ale jednocześnie najbardziej satysfakcjonujące etapy pracy. Szlifowanie i polerowanie to proces, który przekształca surowy, matowy blat w gładką, lśniącą taflę, podkreślając piękno drewna i żywicy. Precyzja i cierpliwość są tu kluczowe.

Planowanie powierzchni frezarką: jak uzyskać idealnie równy blat?
Po rozformowaniu blatu, jego powierzchnia może być nierówna, zwłaszcza w miejscach połączenia drewna z żywicą. Aby uzyskać idealnie płaską i równą powierzchnię, warto użyć frezarki górnowrzecionowej z prowadnicą. Pozwala to na precyzyjne zeszlifowanie nadmiaru żywicy i wyrównanie całego blatu do jednolitej grubości. Pamiętaj o pracy w rękawicach i okularach ochronnych, ponieważ proces ten generuje dużo pyłu.
Sekwencja szlifowania krok po kroku: jakich gradacji papieru używać?
Proces szlifowania polega na stopniowym przechodzeniu od papierów o niskiej gradacji (gruboziarnistych) do tych o bardzo wysokiej (drobnoziarnistych). Pozwala to na usunięcie rys po poprzednim etapie i uzyskanie coraz gładszej powierzchni. Oto przykładowa sekwencja:
- Gradacja 80-120: do usunięcia większych nierówności i rys po frezowaniu.
- Gradacja 180-240: do wstępnego wygładzenia powierzchni.
- Gradacja 320-400: dalsze wygładzanie, przygotowanie do szlifowania na mokro.
- Gradacja 600-800: szlifowanie na mokro, usuwanie drobnych rys.
- Gradacja 1000-1500: dalsze szlifowanie na mokro, powierzchnia staje się coraz gładsza.
- Gradacja 2000-3000: końcowe szlifowanie na mokro, przygotowanie do polerowania.
Pamiętaj, aby po każdym etapie dokładnie oczyścić powierzchnię z pyłu. Szlifowanie na mokro pomaga ograniczyć pylenie i chłodzi materiał, zapobiegając przegrzaniu.
Polerowanie na wysoki połysk: pasty polerskie i odpowiednie narzędzia
Po zakończeniu szlifowania, powierzchnia blatu powinna być już gładka, ale nadal matowa. Aby uzyskać lustrzany połysk, potrzebne będą pasty polerskie (np. pasta do plastiku, pasta polerska do lakierów samochodowych) oraz odpowiednie narzędzia. Najlepiej sprawdzi się polerka mechaniczna z miękkim padem polerskim. Nanieś niewielką ilość pasty na pad i poleruj powierzchnię okrężnymi ruchami, stopniowo zwiększając obroty. Pracuj etapami, kontrolując efekt. Po wypolerowaniu całej powierzchni, przetrzyj ją czystą mikrofibrą, aby usunąć resztki pasty i podziwiać efekt.
Krok 7: finalne wykończenie i zabezpieczenie stołu
Ostatnie kroki w tworzeniu stołu z żywicy epoksydowej to finalne wykończenie i zabezpieczenie. To one nie tylko podkreślą piękno Twojego dzieła, ale także zapewnią mu trwałość i ochronę na lata. Odpowiednia konserwacja sprawi, że stół będzie cieszył oko przez długi czas.
Olejowanie czy lakierowanie? Czym zabezpieczyć drewno i żywicę?
Drewno i żywicę można zabezpieczyć na kilka sposobów. Olejowanie podkreśla naturalny rysunek drewna, nadaje mu lekko satynowe wykończenie i jest łatwe w aplikacji oraz renowacji. Zapewnia dobrą ochronę przed wilgocią. Lakierowanie tworzy twardszą, bardziej jednolitą powłokę ochronną, która jest bardziej odporna na zarysowania i chemikalia. Wybór zależy od preferowanego efektu wizualnego i stopnia ochrony, jakiego oczekujesz. Warto rozważyć użycie dedykowanych olejów lub lakierów do blatów meblowych.
Montaż nóg: jak stabilnie przymocować podstawę do ciężkiego blatu?
Blaty z żywicy epoksydowej, zwłaszcza te grubsze, są zazwyczaj dość ciężkie. Dlatego stabilny montaż nóg jest kluczowy dla bezpieczeństwa i funkcjonalności stołu. Upewnij się, że wybrane nogi są odpowiednio wytrzymałe i dopasowane do wagi blatu. Użyj solidnych śrub i upewnij się, że są one odpowiednio długie, aby mocno zakotwiczyć nogi w drewnie. W przypadku bardzo ciężkich blatów, warto rozważyć dodatkowe wzmocnienia lub specjalne systemy montażowe.
Pielęgnacja stołu z żywicy: jak dbać o blat, by służył latami?
Aby Twój stół z żywicy epoksydowej zachował swój blask przez lata, pamiętaj o jego regularnej pielęgnacji:
- Czyszczenie: używaj miękkiej, wilgotnej ściereczki z łagodnym detergentem. Unikaj agresywnych środków czyszczących i druciaków.
- Unikanie zarysowań: zawsze używaj podkładek pod gorące naczynia i talerze. Staraj się nie przesuwać po blacie ciężkich przedmiotów.
- Ochrona przed wysoką temperaturą: nie stawiaj bezpośrednio na blacie gorących garnków czy patelni, nawet jeśli żywica jest odporna na ciepło.
- Regularne olejowanie/woskowanie: jeśli zabezpieczyłeś blat olejem, warto co jakiś czas powtórzyć zabieg, aby odświeżyć jego wygląd i ochronę.
Przeczytaj również: Jak zrobić szafkę nocną DIY? Prosty poradnik krok po kroku
Najczęstsze błędy początkujących i jak ich uniknąć
Tworzenie stołu z żywicy epoksydowej to proces pełen potencjalnych pułapek, zwłaszcza dla osób rozpoczynających swoją przygodę z tym materiałem. Znajomość typowych błędów i sposobów ich unikania pozwoli Ci zaoszczędzić czas, pieniądze i nerwy, a także znacząco zwiększy szanse na sukces.
Problem: żywica pozostaje lepka analiza przyczyn i możliwe rozwiązania
Lepka, nieutwardzona żywica to jeden z najczęstszych problemów. Zazwyczaj wynika to z nieprawidłowych proporcji mieszania składników (zbyt mało utwardzacza), niedokładnego wymieszania masy lub zbyt niskiej temperatury otoczenia podczas utwardzania. Upewnij się, że dokładnie odmierzyłeś składniki, mieszałeś je wystarczająco długo i w odpowiedniej temperaturze. Jeśli problem jest niewielki, czasem można spróbować delikatnie podgrzać powierzchnię (np. opalarką) lub nałożyć cienką warstwę nowej, prawidłowo wymieszanej żywicy.
Problem: pęknięcia i "rybie oka" na powierzchni co poszło nie tak?
Pęknięcia i okrągłe "rybie oka" mogą pojawić się z kilku powodów. Czasami są wynikiem zbyt szybkiego utwardzania, które generuje naprężenia w materiale. Mogą być też spowodowane zanieczyszczeniami w żywicy lub niedokładnym przygotowaniem powierzchni drewna. Upewnij się, że pracujesz w stabilnych warunkach temperaturowych, dokładnie czyścisz wszystkie powierzchnie i stosujesz odpowiednie metody usuwania pęcherzyków powietrza.
Problem: drewno "pije" żywicę i zmienia kolor jak temu zapobiec?
Jeśli drewno wydaje się wchłaniać żywicę, a jego kolor staje się ciemniejszy i bardziej "mokry", oznacza to, że jego pory nie zostały odpowiednio uszczelnione. Kluczem do zapobiegania temu zjawisku jest prawidłowe gruntowanie drewna przed głównym zalewaniem. Użycie dedykowanego gruntu epoksydowego lub cienkiej warstwy żywicy jako primera skutecznie uszczelni drewno i zapobiegnie jego nadmiernemu nasiąkaniu, zachowując jego naturalny kolor i strukturę.
